DE BOOM EN DE WIND

DE BOOM EN DE WIND

 

Zij hing in de Boom der Kennis te bungelen.
Een zucht van oostenwind streelde de stam,
maar niet de takken die haar kraak en net
gevangen hielden in hun röntgengreep.
Zij had opgehouden te bestaan.

De Boom stond er tegen Beter Weten in.
Hij wou die Mens helemaal niet schorsen.
Jaarringen, ja, maar geen strakke strik
om het vlees waar het lijf het dunst is
en de stamboom het bestaat op te houden.

Toen men ter plekke afstapte
(drie, vier beroepen uit de levende wereld)
en scherper toekeek, ook geholpen door instrumenten,
ontdekte men geen oorzaak.

Tot er eindelijk iemand naar omhoog keek:
de Boom had al zijn bladeren losgelaten.
Oostenwind, weet je wel.

Joris Denoo

Advertenties

VOORSPELLING

 

VOORSPELLING OP PANTOFFELS

Voorspelling op pantoffels:
een vaas heeft maar één vaste plaats.
De hare.

Zo moest Rimbaud verdwijnen
uit een leven dat het zijne
niet zou zijn geworden.

Foute bloem erger dan de vaas eromheen?

Voorwaar: binnenblijvend
ziet hij scherper toe
op zijn binnenblijven.

Hij leert ook zo goed vanbuiten!

Veel kan worden vermeden –
zodat niets blijft.

Zijn staatsveiligheid staat op scherp:
bewaker bewaakt bewakers.

Joris Denoo

3 – 2

3 – 2

In de laatste regel van de match
terwijl velen al afgehaakt hadden
werd de bal als een ei
in de kooi gedropt
met een magistraal gestrekte volley
vertrekkend op de linkerslof
van de ingevallene
& na maanden bankzitten,
koukleumen, opwarmen
en weer koukleumen
dit:

de gebalde tribune
de gesperde schreeuw
en bovenal
de blote vreugdebast
van hij die het orgelpunt maakte
en wapperend uit zichzelve en zijn zinnen
nu de dolste lussen rent
ontsnappend aan de klauwen
en de kleerscheuren van de anderen
die tot dan toe
de koek makjes verdeeld hadden
ondanks thuisvoordeel
en reeds persgewijs dachten:
2 – 2, jawel,
we hielden punten aan huis.
Ha ! De inval !

Wat kan de bal toch rond zijn
als het even wel of niet meezit.

Joris Denoo

ZANDMAN

ZANDMAN

Nu houd ik op met slapen.
In de straten lopen spoken
die in de ochtend kwijnen.
In de bars zitten schimmen
die bij dageraad vervagen.
Nu wil ik ook verdwijnen.
Ik wil even een van hen zijn,
met ze praten bij een sigaret
en af en toe wat bitters drinken.
Ik zal samen met ze waken:
tussen gatenplant, spoelwater
en greepjes licht verzinken
en aan al de rest verzaken.
Nooit wordt het nog later,
vertellen mij de spreuken,
en ook dat God mij ziet.
Dat wil ik best geloven,
maar morsen doe ik niet.
En dat de tijd hier halthoudt,
is de reden van mijn komst.
Het is mijn bed dat gaapt.
Het is mijn hoofd dat gonst.
Ik wil alle uren opgebruiken
van de zandloper in mij.
Mijn das staat op halfzes.
In mijn kop valt een flesje om.
Een vlinder zoekt het melkglas
en zit doodstil in het holst
van rook en grap en alcohol.
We moeten er eens uit zijn,
zegt een man van honderd kilogram.
Een meisje van een slanker lijn
lipt in mousserend Frans
dat de boog niet altijd nietwaar
zo gespannen hoeft te zijn.
Groot gelijk heeft zij, het kind.

Ik ga en vlag mijn nacht af
met een grote zak patat.
Waar brandt nog wat licht?
Waar schijnt nu de lamp?
Is dit reeds een nieuwe dag
of mag ik nog een laatste glas?
Het trottoir schuift als een roltrap
naar mijn huis bergop-bergaf.
Die wou waken, kwam terug.
Die ging dolen, is weer thuis.

Een molen vraagt om koren;
ik begin weer van tevoren.

Joris Denoo

ONDER NUL

ONDER NUL

Neem nou nul.
Het getal
waar men vroeger bang voor was,
omdat het niet bestond.

Het verwonderde getal.

In die volle holte kan het verdomd koud zijn.

Toch is een aantal nullen vaak onderscheidend:
het kan onder nul zijn,
en het kan vele nullen samen zijn.

Wat kan niets
toch van veel waarde zijn.

Joris Denoo

THUISKOMEN

 

Thuiskomen

In haar tuin ligt een verloren tennisbal.
Vroeger had zij geschreven: hun tuin.
Er is bijna niemand meer om die op te rapen,
iets te roepen en wellicht terug te gooien

naar de buren die ook al uitgebloeid zijn
wat thuisblijvend nageslacht betreft.
Maar wat doet die tennisbal hier dan?
Misschien komt hij wel van heel ver.

Dat balletje drukt haar met haar neus
tegen het venster van een eeuwigheid.
Dagenlang blijft zij haar beste kleren dragen.
Zij mist het kind met al zijn vragen.

Is dat een ace daar in de tuin?

Joris Denoo

DƏ MOERƏN – LES MOËRƏS

DƏ MOERƏN – LES MOËRƏS                                   

(Әn Vlaamsә klassiekәr ovәr tabakssmokkәl eind jarәn ’40 van dә vorәgә eeuw)

Noot: alle doffe e’s zijn van een apart letterteken voorzien.
Die stommeling verdient dat.
Een taalkundig iets van de schrijver.

01

Hier trapt mәn in әn niemandsland.
Hier komt mәn aan әn eindә:
bredә gracht of brandәnd zand,
soms mijnәnveld of әn vәrstrooidә weidә.

Oudә wind fluit om әn grenspaal.
Blad na blad bәtaalt әn boom dә tol.
Niets aan tә gevәn in dә vreemdә taal;
in zәn eigәn houdt mәn zwijgәnd vol.

Tussәn ginds & hier & toen & hedәn
grenst aan әn zekәr ongәloof
ook hәt voordeel van dә twijfәl:
dә douanә is aan één kant doof.

02

Mәn kamt alleen die windstreek uit
die ergәns uit әn wijzer oostәn
naar әn verdәr westәn strekt,
of omgәkeerd, gәzwind als wind.

Dә wind zit mee; zә lopәn әr weer in.
Әn hazәnpad bәzaaid met grensgәvallәn.
Commerçә vollә kracht vooruit:
allәs voor centәn, centәn voor allәs.

Dә pijp voor bij dә keukәnstoof
wordt vannacht aan huis bәzorgd.
Koppәn gloeiәn als uitgәholdә bietәn,
maar al dә rest is uitgәdoofd.

03

Slaapwandәlaars op vreemd bәkend tәrrein.
Vlaandәrәn zendt enkәlә zonәn uit:
gәjaagd door winst, westwaarts,
lopәn mannәnmensәn zwangәr tә zijn.

Bultәnaars hinkәn schuldәg gәbukt
tussәn gәflakkәr van populierәn
door әn kathәdraal van donkәrtә.
Gәruis, gәluid, gәritsәl & gәrucht.

Dә rechtәrhand draagt zwartә sokkәn
en heeft ervaring met dә mazәn.
‘Bruin of blauw: hazәnpad gәblazәn!
En doe die sigaret dood, dwazәkloot’.

04

Nu of nooit; allәs of iets; hәt dooit.
‘Bonnә chancә ginds in dә Moerәn.
Denk aan uw vel; kijk uit voor
linkә loerәn: die lappən wә zə zelf wel’.

Dә maan krijgt haar bәwijs
van goed gәdrag en zedәn.
Zә blijft vәrstandәg weg;
zә heeft әn duistәrә redәn.

Hopәlәk gaat hәt niet mis.
Stillә ovәrlopәrs vәrtredәn nu
op zachtә voet dә wet. Dә aardә riekt
naar zwartә sneeuw en kattәnpis.

05

Waar dә buidәl van dә bazәn zit,
daar danst hәt hart als jojo op en neer.
Dә kleinә man klampt zich aan zijn brәtellәn
vast en draagt op elkә nier drie kilo méér.

Zij zorgen, nu nog zwaarbәladәn,
voor vәrlichting van dә Republiek.
Pas in Calais, pas in Parijs
glimmәn dә wormәn feeëriek.

Hәt tolbareel vliegt aan spaandәrs:
daar komt dә tabak uit dә Vlaandәrs,
door slijk en grondsop voortgәdragәn
op dә rug van Flandriens à pied.

06

Әn franc is әn franc, mәsjeu,
en әn woord is әn woord.
Әn gram is әn gram, parbleu,
Of zijt gә mәsschien uw levәn beu?

Dә kleinә man wordt van zijn vracht
vәrlost. Vadәr Staat is weer vәrlicht
en om tuin en veld gәleid.
Zoals әn kilo hier kost,

zo kost hij nergәns andәrs.
‘Maar smoort en zwijgt in allә talәn:
gә weet van niks, al moest
dә duivәl zelf u komen halәn’.

07

Hәt pәloton van knechtәn
is in hәt hintәrland vәrspreid.
Dә klassiekәr Veurnә – Duinkerkәn
waaiәrt open. Tabak gәdijt.

Dә weg tәrug maakt velә bochtәn.
Hier en daar brandt nog әn licht
of wacht әn hapklaar mokkәl.
Hәt glazәn oog van God blijft dicht.

In dә oudә Vlaamsә Moerәn
zijn hәt enkәl dә konijnәn
die zich nog evәn roerәn.
Dә baas is thuis; dә rest heet haas.

Joris Dәnoo

DUINEN

 

DUINEN

licht ons op laat ons staan
vervoeg ons tot een honderdvoud
neem ons op de korrel
maar verklap dit eiland niet

verbuig ons onder brekend licht
sta ons toe u nader te bepalen
verdwaal met voorbedachten rade
maar bewaar wat wij verbergen

waad met langzame gebaren
door dit meervoud van een weelde
grijp ons aan heb ons liggen
bestijg onze rimpelflanken

omschrijf dan dit verwende nest
met een zilte regenboog van woorden
en vertel vooral de mensen niet
van deze schroeiplek zonder weerga

Joris Denoo

HET GESLACHT DER ENGELEN

Het geslacht der engelen

Met engelengeduld heb ik de man aanhoord
die, gewapend met wat alcohol,
beweert dat engelen puur meisjes zijn,
maar dan zonder maandelijkse pijn.

De vrouwelijke intuïtie van de hoer
heeft evenmin gelijk, die zegt:
een engel is een zeer zachtmoedig man
die ook zonder ballen vliegen kan.

Nee, ik heb gelijk, altijd, mijn gedacht,
op alle plaatsen, en bovenal in dit café:
een engel heeft een jong geslacht
en gaat alleen maar met een dichter mee.

Joris Denoo

—————————————————————————————————–
Een angelieke klassieker uit het programma LETTERGEKNETTER, meer dan een dik uur deugddoend snelvuur met verhalen, columns, twoliners, taaltwisters, gedichten, sneldichten en interactiviteit door woordenaar Joris Denoo. Bij zinsverduistering geld terug. Boekingen via joris.denoo@gmail.com of 0479630279 ——————————————————————————————————-

PAPIEREN VLIEGERTJES

PAPIEREN VLIEGERTJES

1

Kerselona, Appelonia,
zuidenwinden, oostenvruchten,
hoeve, have daar gelaten.
Ook de navel
is als laatste bergplaats
nu gehavend.

Keerkringen, zuurtegraden,
zwaartekrachten:
men schuilt, men schut, men stut.
Geen dak zo zwak
of er wordt beschut.

Er staan hekkens
om het huis dat we voor u hebben.
Maar bovenal passeert geluidsnormaal
om de zoveel tijd een vliegtuig
in een baan om uw hoofd.

U kunt in afwachting
papieren vliegertjes vouwen.
While we remember nine/eleven.

2

Knesselare, Appelterre,
het luchtruim beneemt u de adem.
We are Belgium,
te klein voor een weerbericht,
maar weliswaar beschikkend
over tricolore schutkleuren.

We hebben bieren, chocolade
en ten minste twee talen.
We are B-Fast
als we zelf vertrekken kunnen
in het aanschijn van de camera’s.

En waar we ook zo goed in zijn:
we shall remember
dode paarden, gifgroene wolken,
veelvouden van soldaten
en eigen volk dat vlucht
van Vlaamse velden weg.

Ja: wij hebben de juiste papieren
om nooit meer te vergeten.
You shall remember.

Joris Denoo